C# / .NET Kompendium PLEN
.NET / C# / Web API, Blazor

In-process vs Out-of-process w IIS

Wspólny mianownik - ASP.NET Core Module (ANCM)

Niezależnie od trybu, IIS nie hostuje natywnie aplikacji ASP.NET Core (jak robił to ze starym ASP.NET/System.Web) - potrzebuje pośrednika: ASP.NET Core Module (ANCM), wtyczki IIS tłumaczącej requesty HTTP między IIS a aplikacją .NET.

Out-of-process - Kestrel jako osobny proces

Klient → IIS (w3wp.exe, tylko REVERSE PROXY) → ANCM → Kestrel (dotnet.exe, OSOBNY proces) → Twoja aplikacja
<!-- web.config -->
<aspNetCore processPath="dotnet" arguments=".\MyApp.dll" hostingModel="OutOfProcess" />

IIS działa tu wyłącznie jako reverse proxy - przyjmuje request na porcie 80/443, przekazuje go przez wewnętrzny kanał do osobnego procesu dotnet.exe, w którym faktycznie działa Kestrel i Twoja aplikacja. To był domyślny model w ASP.NET Core 1.x/2.x.

Konsekwencje: - Dodatkowy przeskok procesowy (proxy) na każdym request - mierzalny narzut wydajnościowy - Aplikacja może działać niezależnie od IIS (np. testowanie lokalnie przez dotnet run, bez IIS w ogóle) - bo Kestrel i tak nasłuchuje samodzielnie na swoim porcie - Crash aplikacji nie crashuje procesu IIS (w3wp.exe) - większa izolacja

In-process - Kestrel WEWNĄTRZ procesu IIS

Klient → IIS (w3wp.exe, Kestrel DZIAŁA W TYM SAMYM PROCESIE przez ANCM) → Twoja aplikacja
<aspNetCore processPath="dotnet" arguments=".\MyApp.dll" hostingModel="InProcess" />

Tu ANCM hostuje CLR .NET wewnątrz procesu roboczego IIS (w3wp.exe) - nie ma osobnego procesu dotnet.exe, nie ma proxy między dwoma procesami. Request trafia bezpośrednio do Twojej aplikacji przez natywny interfejs IIS (IIS HTTP Server, nie prawdziwy Kestrel-po-sieci, tylko wewnątrzprocesowa implementacja tego samego kontraktu serwera).

Konsekwencje: - Brak przeskoku proxy - mierzalnie szybsze (Microsoft podaje różnicę rzędu kilkudziesięciu % throughput w benchmarkach) - To jest domyślny model od .NET Core 2.2+ - jeśli nie skonfigurujesz inaczej, dostajesz InProcess - Crash aplikacji crashuje cały worker process IIS (w3wp.exe) - mniejsza izolacja, IIS musi go zrestartować, co ubija wszystkie inne aplikacje w tym samym pool'u (jeśli współdzielą worker process) - Nie da się odpalić bez IIS (nie ma samodzielnie nasłuchującego Kestrela) - testowanie lokalne wymaga innego uruchomienia (dotnet run używa Kestrela out-of-process de facto, niezależnie od tego co ustawiłeś dla IIS)

Konfiguracja w projekcie Web API (.csproj)

<PropertyGroup>
  <TargetFramework>net8.0</TargetFramework>
  <AspNetCoreHostingModel>InProcess</AspNetCoreHostingModel> <!-- albo OutOfProcess -->
</PropertyGroup>

Albo bezpośrednio w wygenerowanym web.config (jeśli publikujesz do IIS przez dotnet publish):

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<configuration>
  <system.webServer>
    <aspNetCore processPath="dotnet"
                arguments=".\MyOrderApi.dll"
                stdoutLogEnabled="false"
                hostingModel="InProcess" />
  </system.webServer>
</configuration>

Jak to wygląda z perspektywy Program.cs Web API - bez różnicy w kodzie

To jest ważny, praktyczny szczegół: kod aplikacji jest identyczny niezależnie od trybu hostingu - różnica jest wyłącznie konfiguracyjna (plik web.config/.csproj), nie dotyka Program.cs:

var builder = WebApplication.CreateBuilder(args);
builder.Services.AddControllers();
builder.WebHost.UseIIS(); // NIEJAWNIE dodane przez szablon .NET, gdy publikujesz do IIS

var app = builder.Build();
app.MapControllers();
app.Run();

UseIIS() (albo UseIISIntegration() w starszych wersjach) rejestruje odpowiedni serwer (IIS HTTP Server dla In-process) - ale to, czy w ogóle ten serwer jest używany, zależy od ustawienia hostingModel w konfiguracji IIS, nie od tego wywołania.

Tabela porównawcza

In-process Out-of-process
Gdzie działa aplikacja Wewnątrz w3wp.exe Osobny proces dotnet.exe
Wydajność Wyższa (brak proxy) Niższa (dodatkowy przeskok)
Izolacja od IIS Niska (crash = restart IIS workera) Wysoka (crash appki ≠ crash IIS)
Domyślne od .NET Core 2.2+ .NET Core 1.x/2.0/2.1
Typowe zastosowanie Standardowy wybór dziś Rzadko - legacy, albo potrzeba silnej izolacji procesów

Pytanie-pułapka na rozmowie

"Czy InProcess zawsze jest lepszy?" - Nie zawsze. Jeśli hostujesz wiele niezależnych aplikacji w jednym Application Pool (rzadka, ale możliwa konfiguracja), OutOfProcess daje lepszą izolację - crash jednej appki nie zabiera ze sobą pozostałych. W typowym scenariuszu (jedna appka = jeden pool) InProcess jest właściwym, domyślnym wyborem.

Podsumowanie

In-process hostuje Twoją aplikację ASP.NET Core (i jej implementację serwera, IIS HTTP Server) wewnątrz tego samego procesu co IIS (w3wp.exe) - brak proxy, wyższa wydajność, ale crash aplikacji crashuje cały worker process IIS. Out-of-process trzyma aplikację (z prawdziwym Kestrelem) w osobnym procesie dotnet.exe, a IIS działa jako reverse proxy - dodatkowy przeskok siecowy/procesowy, ale lepsza izolacja. Od .NET Core 2.2 domyślny jest In-process, i to jest właściwy wybór w większości scenariuszy Web API hostowanych na IIS.

Postaw mi kawę