In-process vs Out-of-process w IIS
Wspólny mianownik - ASP.NET Core Module (ANCM)
Niezależnie od trybu, IIS nie hostuje natywnie aplikacji ASP.NET Core (jak robił to ze starym ASP.NET/System.Web) - potrzebuje pośrednika: ASP.NET Core Module (ANCM), wtyczki IIS tłumaczącej requesty HTTP między IIS a aplikacją .NET.
Out-of-process - Kestrel jako osobny proces
Klient → IIS (w3wp.exe, tylko REVERSE PROXY) → ANCM → Kestrel (dotnet.exe, OSOBNY proces) → Twoja aplikacja
<!-- web.config -->
<aspNetCore processPath="dotnet" arguments=".\MyApp.dll" hostingModel="OutOfProcess" />
IIS działa tu wyłącznie jako reverse proxy - przyjmuje request na porcie 80/443, przekazuje go przez wewnętrzny kanał do osobnego procesu dotnet.exe, w którym faktycznie działa Kestrel i Twoja aplikacja. To był domyślny model w ASP.NET Core 1.x/2.x.
Konsekwencje:
- Dodatkowy przeskok procesowy (proxy) na każdym request - mierzalny narzut wydajnościowy
- Aplikacja może działać niezależnie od IIS (np. testowanie lokalnie przez dotnet run, bez IIS w ogóle) - bo Kestrel i tak nasłuchuje samodzielnie na swoim porcie
- Crash aplikacji nie crashuje procesu IIS (w3wp.exe) - większa izolacja
In-process - Kestrel WEWNĄTRZ procesu IIS
Klient → IIS (w3wp.exe, Kestrel DZIAŁA W TYM SAMYM PROCESIE przez ANCM) → Twoja aplikacja
<aspNetCore processPath="dotnet" arguments=".\MyApp.dll" hostingModel="InProcess" />
Tu ANCM hostuje CLR .NET wewnątrz procesu roboczego IIS (w3wp.exe) - nie ma osobnego procesu dotnet.exe, nie ma proxy między dwoma procesami. Request trafia bezpośrednio do Twojej aplikacji przez natywny interfejs IIS (IIS HTTP Server, nie prawdziwy Kestrel-po-sieci, tylko wewnątrzprocesowa implementacja tego samego kontraktu serwera).
Konsekwencje:
- Brak przeskoku proxy - mierzalnie szybsze (Microsoft podaje różnicę rzędu kilkudziesięciu % throughput w benchmarkach)
- To jest domyślny model od .NET Core 2.2+ - jeśli nie skonfigurujesz inaczej, dostajesz InProcess
- Crash aplikacji crashuje cały worker process IIS (w3wp.exe) - mniejsza izolacja, IIS musi go zrestartować, co ubija wszystkie inne aplikacje w tym samym pool'u (jeśli współdzielą worker process)
- Nie da się odpalić bez IIS (nie ma samodzielnie nasłuchującego Kestrela) - testowanie lokalne wymaga innego uruchomienia (dotnet run używa Kestrela out-of-process de facto, niezależnie od tego co ustawiłeś dla IIS)
Konfiguracja w projekcie Web API (.csproj)
<PropertyGroup>
<TargetFramework>net8.0</TargetFramework>
<AspNetCoreHostingModel>InProcess</AspNetCoreHostingModel> <!-- albo OutOfProcess -->
</PropertyGroup>
Albo bezpośrednio w wygenerowanym web.config (jeśli publikujesz do IIS przez dotnet publish):
<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<configuration>
<system.webServer>
<aspNetCore processPath="dotnet"
arguments=".\MyOrderApi.dll"
stdoutLogEnabled="false"
hostingModel="InProcess" />
</system.webServer>
</configuration>
Jak to wygląda z perspektywy Program.cs Web API - bez różnicy w kodzie
To jest ważny, praktyczny szczegół: kod aplikacji jest identyczny niezależnie od trybu hostingu - różnica jest wyłącznie konfiguracyjna (plik web.config/.csproj), nie dotyka Program.cs:
var builder = WebApplication.CreateBuilder(args);
builder.Services.AddControllers();
builder.WebHost.UseIIS(); // NIEJAWNIE dodane przez szablon .NET, gdy publikujesz do IIS
var app = builder.Build();
app.MapControllers();
app.Run();
UseIIS() (albo UseIISIntegration() w starszych wersjach) rejestruje odpowiedni serwer (IIS HTTP Server dla In-process) - ale to, czy w ogóle ten serwer jest używany, zależy od ustawienia hostingModel w konfiguracji IIS, nie od tego wywołania.
Tabela porównawcza
| In-process | Out-of-process | |
|---|---|---|
| Gdzie działa aplikacja | Wewnątrz w3wp.exe |
Osobny proces dotnet.exe |
| Wydajność | Wyższa (brak proxy) | Niższa (dodatkowy przeskok) |
| Izolacja od IIS | Niska (crash = restart IIS workera) | Wysoka (crash appki ≠ crash IIS) |
| Domyślne od | .NET Core 2.2+ | .NET Core 1.x/2.0/2.1 |
| Typowe zastosowanie | Standardowy wybór dziś | Rzadko - legacy, albo potrzeba silnej izolacji procesów |
Pytanie-pułapka na rozmowie
"Czy InProcess zawsze jest lepszy?" - Nie zawsze. Jeśli hostujesz wiele niezależnych aplikacji w jednym Application Pool (rzadka, ale możliwa konfiguracja), OutOfProcess daje lepszą izolację - crash jednej appki nie zabiera ze sobą pozostałych. W typowym scenariuszu (jedna appka = jeden pool) InProcess jest właściwym, domyślnym wyborem.
Podsumowanie
In-process hostuje Twoją aplikację ASP.NET Core (i jej implementację serwera,
IIS HTTP Server) wewnątrz tego samego procesu co IIS (w3wp.exe) - brak proxy, wyższa wydajność, ale crash aplikacji crashuje cały worker process IIS. Out-of-process trzyma aplikację (z prawdziwym Kestrelem) w osobnym procesiedotnet.exe, a IIS działa jako reverse proxy - dodatkowy przeskok siecowy/procesowy, ale lepsza izolacja. Od .NET Core 2.2 domyślny jest In-process, i to jest właściwy wybór w większości scenariuszy Web API hostowanych na IIS.