.NET / C# / Web API, Blazor
Podłączenie bazy danych do Web API
Krok 1: Pakiety NuGet
dotnet add package Microsoft.EntityFrameworkCore.SqlServer
dotnet add package Microsoft.EntityFrameworkCore.Design
Krok 2: Connection string w konfiguracji
// appsettings.json
{
"ConnectionStrings": {
"DefaultConnection": "Server=localhost;Database=OrderDb;Trusted_Connection=True;TrustServerCertificate=True"
}
}
Krok 3: DbContext
public class AppDbContext : DbContext
{
public AppDbContext(DbContextOptions<AppDbContext> options) : base(options) { }
public DbSet<Order> Orders { get; set; }
public DbSet<Customer> Customers { get; set; }
}
Krok 4: Rejestracja w DI (Program.cs)
var builder = WebApplication.CreateBuilder(args);
builder.Services.AddDbContext<AppDbContext>(options =>
options.UseSqlServer(builder.Configuration.GetConnectionString("DefaultConnection")));
// domyślnie Scoped - dokładnie tak, jak omawialiśmy przy Singleton/Scoped/Transient
builder.Services.AddScoped<IOrderService, OrderService>();
builder.Services.AddControllers();
var app = builder.Build();
app.MapControllers();
app.Run();
Krok 5: Migracje - utworzenie schematu bazy
dotnet ef migrations add InitialCreate
dotnet ef database update
Krok 6: Użycie w kontrolerze/serwisie (przez DI, constructor injection)
public class OrderService : IOrderService
{
private readonly AppDbContext _context;
public OrderService(AppDbContext context) => _context = context; // wstrzyknięty automatycznie
public async Task<OrderDto> GetOrderAsync(int id)
{
var order = await _context.Orders.AsNoTracking().FirstOrDefaultAsync(o => o.Id == id);
return order == null ? null : new OrderDto(order.Id, order.CustomerName, order.TotalAmount);
}
}
Alternatywa: różne connection stringi per środowisko
// appsettings.Development.json
{ "ConnectionStrings": { "DefaultConnection": "Server=(localdb)\\mssqllocaldb;Database=OrderDb_Dev;..." } }
// appsettings.Production.json (albo zmienne środowiskowe/Key Vault w praktyce)
{ "ConnectionStrings": { "DefaultConnection": "..." } }
ASP.NET Core automatycznie ładuje właściwy plik na podstawie ASPNETCORE_ENVIRONMENT - connection string nigdy nie powinien być hardcodowany, a w produkcji zwykle trafia do Azure Key Vault/zmiennych środowiskowych, nie do pliku w repozytorium.
Podsumowanie w 4 punktach
- Pakiet EF Core dla konkretnej bazy (
SqlServer/Npgsqldla PostgreSQL/Sqlite) DbContextzDbSet<T>dla każdej tabeliAddDbContext<T>()w DI z connection stringiem z konfiguracji- Migracje (
dotnet ef migrations add+database update) do utworzenia/aktualizacji schematu