C# / .NET Kompendium PLEN
.NET / C# / Web API, Blazor

Podłączenie bazy danych do Web API

Krok 1: Pakiety NuGet

dotnet add package Microsoft.EntityFrameworkCore.SqlServer
dotnet add package Microsoft.EntityFrameworkCore.Design

Krok 2: Connection string w konfiguracji

// appsettings.json
{
  "ConnectionStrings": {
    "DefaultConnection": "Server=localhost;Database=OrderDb;Trusted_Connection=True;TrustServerCertificate=True"
  }
}

Krok 3: DbContext

public class AppDbContext : DbContext
{
    public AppDbContext(DbContextOptions<AppDbContext> options) : base(options) { }

    public DbSet<Order> Orders { get; set; }
    public DbSet<Customer> Customers { get; set; }
}

Krok 4: Rejestracja w DI (Program.cs)

var builder = WebApplication.CreateBuilder(args);

builder.Services.AddDbContext<AppDbContext>(options =>
    options.UseSqlServer(builder.Configuration.GetConnectionString("DefaultConnection")));
// domyślnie Scoped - dokładnie tak, jak omawialiśmy przy Singleton/Scoped/Transient

builder.Services.AddScoped<IOrderService, OrderService>();
builder.Services.AddControllers();

var app = builder.Build();
app.MapControllers();
app.Run();

Krok 5: Migracje - utworzenie schematu bazy

dotnet ef migrations add InitialCreate
dotnet ef database update

Krok 6: Użycie w kontrolerze/serwisie (przez DI, constructor injection)

public class OrderService : IOrderService
{
    private readonly AppDbContext _context;
    public OrderService(AppDbContext context) => _context = context; // wstrzyknięty automatycznie

    public async Task<OrderDto> GetOrderAsync(int id)
    {
        var order = await _context.Orders.AsNoTracking().FirstOrDefaultAsync(o => o.Id == id);
        return order == null ? null : new OrderDto(order.Id, order.CustomerName, order.TotalAmount);
    }
}

Alternatywa: różne connection stringi per środowisko

// appsettings.Development.json
{ "ConnectionStrings": { "DefaultConnection": "Server=(localdb)\\mssqllocaldb;Database=OrderDb_Dev;..." } }

// appsettings.Production.json (albo zmienne środowiskowe/Key Vault w praktyce)
{ "ConnectionStrings": { "DefaultConnection": "..." } }

ASP.NET Core automatycznie ładuje właściwy plik na podstawie ASPNETCORE_ENVIRONMENT - connection string nigdy nie powinien być hardcodowany, a w produkcji zwykle trafia do Azure Key Vault/zmiennych środowiskowych, nie do pliku w repozytorium.

Podsumowanie w 4 punktach

  1. Pakiet EF Core dla konkretnej bazy (SqlServer/Npgsql dla PostgreSQL/Sqlite)
  2. DbContext z DbSet<T> dla każdej tabeli
  3. AddDbContext<T>() w DI z connection stringiem z konfiguracji
  4. Migracje (dotnet ef migrations add + database update) do utworzenia/aktualizacji schematu
Postaw mi kawę